Darłowo, 7 stycznia 2013 roku
W piątek 4 stycznia w wieku 91 lat w koszalińskim szpitalu zmarł porucznik Bolesław Głodowski – kombatant i Zasłużony Człowiek Morza.
Jego życiorys to jedna z najpiękniejszych kart naszej najnowszej historii Darłowa i Pomorza zapisana miłością do Ojczyzny. Niedawno w gronie rodziny i przyjaciół kombatantów oraz Pionierów Ziemi Darłowskiej świętował swoje dziewięćdziesiąte urodziny. Bolesław Głodowski był Polakiem i Kaszubem z dziada pradziada. Urodził się 6 września 1921 w Kołodziejach koło Kartuz na Kaszubach. Ojciec Jan miał razem z matką Walentyną gospodarstwo rolne liczące prawie 20 ha ziemi w większości piaszczystej i trochę lasu. Bolek był najmłodszym dzieckiem z dziesięciorga rodzeństwa. Ojciec był aktywnym działaczem Związku Polaków w Niemczech, walczącym o odzyskanie niepodległości, za co był represjonowany przez Niemców. Rodzice wychowali wszystkie dzieci na polskich patriotów. Szkołę podstawową ukończył w Choszcznicy. Od roku 1937 należał do Związku Harcerstwa Polskiego. W latach 1938 - 1939 aktywnie działał w Związku Strzeleckim im. Józefa Piłsudskiego. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej młody Bolesław zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Został żołnierzem 8 - go pułku Czerwonych Kosynierów. W Gdyni - Chylonii we wrześniu 1939 walczył z najeźdźcą. Tam dostał się go do niewoli niemieckiej. Osadzono go w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Do 1941 więziono tam wyłącznie Polaków, głównie bojowników o polskość, inteligencję, pisarzy, działaczy społecznych, księży z terenu Miasta Gdańska, Pomorza i Warmii. W dniu 22 marca 1940 dokonano tam egzekucji 250 działaczy Polonii Gdańskiej. Jemu na szczęście udało się wcześniej uciec. W czasie wojny obronnej zginął jego ojciec i dwóch braci. Po ucieczce Bolesław Głodowski razem z braćmi Janem i Aleksandrem oraz kuzynem Bernardem znalazł się w partyzantce w latach 1943- 44 w oddziałach „Gryfa Pomorskiego". Po wojnie w czerwcu 1946 przyjechał na Ziemie Odzyskane do Dyrłowa, gdyż taką nazwę nosiło wówczas Darłowo. Kapitan portu Zdzisław Juszczakiewicz zatrudnił go w Straży Portowej. Nie było wtedy kładki kutrowskiej, gdyż wysadzili ją Niemcy. Nocą przepływano łódką przez Wieprzę do zajętej przez rosyjskie wojska rzeźni i prowadzono handel wymienny niedawno wspominał pan Bolesław. Sowieci do października 1948 okupowali zachodni Darłówek i poligon artyleryjski oraz elewatory zbożowe i inne obiekty przemysłowe. W tym czasie wchodziły do portu rosyjskie okręty i statki i zabierały wcześniej uszykowane paki oraz skrzynie z tzw. „trofiejnymi towarami”. Bolesław Głodowski był świadkiem uruchomienia portu handlowego w Darłówku i eksportu naszego węgla do skandynawskich portów. W latach pięćdziesiątych jako starszy marynarz przeszedł do pracy do administracji portowej i następnie został bosmanem portu. Darłowo należało do Związku Gospodarczego Miast Morskich, a port do Zarządu Małych Portów. Bolesław Głodowski był świadkiem ucieczki do Szwecji kapitana portu Zdzisława Juszczakiewicza z rodziną i z mieszkańcem Warszawy. Bolesław Głodowski rzetelnie pracował w Urzędzie Morskim, do 1982, kiedy przeszedł na emeryturę. W trakcie pracy otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń. Był Zasłużonym Pracownikiem Morza, odznaczonym Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Kawalerskim Krzyżem Odrodzenia Polski. Za walkę z najeźdźcą otrzymał patent weterana i stopień porucznika Wojska Polskiego Został też odznaczony Medalem za Wojnę Obronną - 1939 rok oraz Złotą Honorową Odznaką Gryfa Zachodniopomorskiego. Przez wiele lat był członkiem zarządu w miejscowym kole Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Przez ponad 20 lat wchodził w skład Pocztu Sztandarowego darłowskich kombatantów. W roku 2005 został wyróżniony przez burmistrza miasta Arkadiusza Klimowicza medalem Zasłużony dla Miasta Darłowa. Cześć jego pamięci.
W środę 9 stycznia w Kościele Mariackim o godz. 11.30 zostanie wystawiona trumna ze zwłokami Bolesława Głodowskiego. Po mszy żałobnej pogrzeb odbędzie się na cmentarzu przy kościele św. Gertrudy.
L. Walkiewicz