Darłowo, 3 kwietnia 2012 roku
Najnowsze ustalenia naukowe podają, że Darłowo ma, co najmniej 1870 lat
Pierwsze ślady pobytu pierwszych ludzi na ziemi darłowskiej pochodzą sprzed 10 tysięcy lat. Liczne wykopaliska archeologiczne potwierdzają, że ten obszar zamieszkiwali Słowianie od ok. 4500 lat. Na karty dziejów trafiło Darłowo, jako Rugium już w pierwszej połowie II wieku n.e. Umieścił je na swej mapie Klaudiusz Ptolemeusz – geograf aleksandryjski. Biegła tu jedna z tras słowiańskiego Szlaku Bursztynowego prowadzącego z Akwilei przez Wiedeń, do Bałtyku. Tu również do ujścia rzeki Wieprzy – (Viadua) dopływali kupcy greccy i rzymscy w poszukiwaniu jantaru. Rugion - siedziba Rugiów znajdowała się w pobliżu ujścia rzeki Grabowej do Wieprzy. O korzeniach Darłowa sprzed dwóch tysięcy lat pisałem kilka lat temu. Obecnie interdyscyplinarne badania naukowców niemieckich doprowadziły do reinterpretacji wielu dotychczasowych ustaleń. Mają one wpływ na dotychczasową wiedzę o starożytnych miejscowościach położonych na ziemiach polskich. Dotyczy to m.in.: Bydgoszczy, Darłowa, Szczecinka i rzek Odry (Suebus) i Wieprzy (Viadua). POYΓION tak po grecku zapisano nazwę późniejszego Darłowa leżało na długości geograficznej λ 42030’ i szerokości geograficznej φ 55040’. Przez 6 lat zespół naukowców z Uniwersytetu Technicznego w Berlinie pod kierunkiem prof. Dieter Bergemanna pracował nad odwzorowaniem mapy ptolemejskiej oraz nad usytuowaniem rzek i miast, których współrzędne podał grecki geograf ok. 142 r. W składzie zespołu byli specjaliści i eksperci kartografii, geodezji, historyk matematyki, informatyk, filolog. Wyniki badań opublikowano w pracy zbiorowej p.t. „Germania und die Insel Thule”
L. Walkiewicz