Darłowo, 14 maja 2010 roku
Niedawno Maria i Jan Koguciuk- para małżeńska mieszkańców Darłowa obchodziła Diamentowe Gody. Z tej okazji w imieniu prezydenta RP jubilatów uhonorowano ich Medalami za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.
Uroczystość nadania medali odbyła się w Sali Przyjęć Zamku Książąt Pomorskich w Darłowie. Diamentowe Gody małżeńskie, to wyjątkowe święto, które obchodzi się po 60-ciu latach wspólnego pożycia małżeńskiego.
Maria i Jan Koguciuk urodzili się we wsi Rakowiec, gmina Bereźce, powiat Luboml, województwo wołyńskie na Kresach Wschodnich RP. Maria z domu Iwańczuk urodziła się 31 maja 1933 roku. Jan Koguciuk urodził się 9 maja 1924 roku. Po zabraniu Polsce Wołynia osiedlili się wraz z rodzicami po zachodniej stronie Bugu we wsi Myszkowiec położonej w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk. Tam się poznali, pokochali i wzięli ślub kościelny 7 listopada 1948 roku. Następnie 12 lipca 1951 roku wzięli ślub cywilny w Dorohusku. Na Wielkanoc w 1952 r. osiedlili się w Darłowie. Ich podróż do Darłowa wraz z całym inwentarzem w wagonach towarowych trwała tydzień czasu. Oboje objęli gospodarstwo w Darłowie przy ulicy Kanałowej. Później, bo w roku 1960 zamieszkali w domu przy ulicy Morskiej, gdzie mieszkają do tej pory. Obydwoje przez wiele lat pracowali w Przedsiębiorstwie Połowów i Usług Rybackich. Wychowali czworo dzieci: Edwarda, Stanisława, Helenę i Zbigniewa. Niestety Stanisław w wieku 12 lat zginął śmiercią tragiczną. Doczekali się siedmioro wnuków i sześcioro prawnuków. Oboje pogodni cieszą się niezłym zdrowiem. Ponad sześćdziesiąt wspólnie spędzonych lat to piękny jubileusz. Pani Maria i Jan bardzo się z niego cieszą. Marzą o tym, by przeżywać następne jubileusze i by patrzeć jak na świat przychodzą kolejne prawnuki. Zapewniają, że dla wszystkich starczy im miłości.
Z okazji jubileuszu Państwo Koguciukowie otrzymali gratulacje, życzenia i kwiaty od władz miasta Darłowo oraz od licznej rodziny. Na twarzach jubilatów, po wręczeniu medali, legitymacji i składaniu życzeń pojawiło się wiele razy wyraźne wzruszenie. W przemówieniach padło wiele ciepłych i wzruszających słów pod adresem czcigodnych Jubilatów. Życzono im zdrowia, pomyślności, szczęścia rodzinnego oraz wielu, jeszcze piękniejszych wspólnych lat życia.
Pytani o receptę na tak długie szczęśliwe pożycie twierdzili jednogłośnie: wierność, miłość, zaufanie, tolerancja a także brak kłótni o rzeczy nieistotne i dążenie do zgody.
L. Walkiewicz