Darłowo, 16 kwietnia 2010 roku
Wydarzenia z dnia 10 kwietnia wstrząsnęły całym krajem i dotknęły również nas. Rozbił się samolot, którym zmierzali do Katynia oddać hołd wymordowanym przez sowietów Polakom, najwyższe władze naszej Ojczyzny. Zginął Pan Prezydent Lech Kaczyński, Pierwsza Dama Maria Kaczyńska, a także politycy, najwyżsi rangą dowódcy wojsk i kapłani, którzy stanowili kwiat polskiej polityki i samorządności, a także pracownicy kancelarii prezydenckiej, piloci i stewardesy. Wśród pasażerów tragicznego lotu, był Darłowianin, poseł Pan Przemysław Gosiewski.
Niedawno, 29 marca, gościliśmy ojca Marka Kiedrowicza, proboszcza parafii p.w. św. Maksymiliana Kolbego w Darłówku, który podzielił się z nami swoimi przeżyciami związanymi z odwiedzeniem miejsca zagłady Polaków w lasku katyńskim. Pokazując nam slajdy
z IX Motocyklowego Rajdu Katyńskiego opowiadał nam jak ta ogromna zbrodnia była przez dziesięciolecia ukrywana i jak nadal trudno odsłonić prawdziwe oblicze tej dramatycznej tajemnicy. Spotkanie to było pierwszym etapem projektu realizowanego w naszej szkole "W 70.rocznicę Zbrodni Katyńskiej" ( pisaliśmy o tym na www.darlowo.info.pl zakładka nauka ).
....nikt nie spodziewał się, że będziemy czcili pamięć kolejnych ofiar...
Każdy z nas śledził wydarzenia w telewizji lub w Internecie, powtarzając za Czesławem Miłoszem, że Nikt nie wierzy, że staje się już. W poniedziałek pani dyrektor Bożena Tatuśko przeprowadziła apel, podczas którego minutą ciszy oddaliśmy hołd poległym w katastrofie lotniczej. Pod biało-czerwoną flagą przepasaną żałobnym kirem, obok złożonych kwiatów, zapłonął znicz.
13. kwietnia, w dniu Światowego Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, niosąc sztandar szkoły, przeszliśmy uroczystym pochodem - w Marszu Milczenia - do kościoła, by tam podczas Mszy modlić się za wymordowanych przez NKWD i ofiary katastrofy lotniczej z dn.10.kwietnia. Każdy uczeń niósł znicz lub symboliczną flagę z kirem. Podczas Mszy Świętej o. Czesław przypomniał nam fragment listu św. Pawła do chrześcijan w Rzymie :Nikt zaś z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana (Rz 14, 7-8) . Podczas kazania panowała cisza i skupienie na słowach kapłana, który przesłanie swej nauki obrał w słowa jasne i zrozumiałe nie tylko dla klas starszych, ale także dla najmłodszych uczniów naszej szkoły. Wszyscy przeżyli refleksję nad własnym życiem, tak kruchym i ulotnym. Każdy złożył znicz pod kościelnym krzyżem oddając hołd Parze Prezydenckiej i pozostałym tragicznie poległym.
W czwartek uczniowie klasy 3b: Kinga Góra, Kamila Michalak, Sara Pokusa, Ewelina Rajzyngier, Marlena Strusewicz, Paulina Wielgus, Klaudia Zgud oraz Patryk Lipiński pod opieką nauczyciela historii, pana Mieczysława Czapli, przeprowadzili apel przypominający ogrom zbrodni katyńskiej. Mogliśmy dowiedzieć się, w jakich warunkach bytowych żyli ludzie osadzeni
w łagrach, w jaki sposób ludzie przepadali bez śladu w głębi Rosji. Do tej pory, mimo że sprawa dotyczy wydarzeń sprzed 70 lat, strona Polska nie ma dostępu do wszystkich dokumentów ujawniających całą listę i rzeczywistą liczbę wymordowanych w rosyjskich lasach. Rosyjskie archiwa nadal są zamknięte.
W związku ze wspomnieniem ofiar katyńskich, tych poległych w latach 40. XX stulecia i tych tragicznie zmarłych niespełna tydzień temu, nauczyciele wychowawcy przeprowadzają w swoich klasach rozmowy z uczniami jak ich pokolenie obecnie postrzega patriotyzm, czym jest dla nich Ojczyzna, osoba Prezydenta i Pierwszej Damy. Nauczyciel wiedzy o społeczeństwie na lekcjach przedstawia młodzieży działania procedury przejmowania obowiązków prezydenta przez marszałka sejmu oraz wcześniejszych wyborów prezydenckich. Poloniści nakłaniają uczniów do refleksji nad rolą literatury jako nośnika wartości narodowych.
Jesteśmy tak daleko od Pary Prezydenckiej, od Ofiar tej katastrofy lotniczej, ale co dnia śledzimy wydarzenia, przeżywamy Ich ostatnie powroty do Ojczyzny, będziemy przeżywali Ich pochówki ... i będziemy blisko Nich, blisko Ich Rodzin myślami i modlitwą.
Joanna Maciąg & Joanna Tarkowska